عبدالوهاب البیاتی / فرامرزسلیمانی:الولاده / زادن

فارسی،عربی،انگلیسی  

عبدالوهاب البیاتی شاعر عراقی ،

١٩ دسامبر ١٩٢٦-سوم آگست ١٩٩٩

بیاتی همراه با نازک الملائکه و بدر شکر السیاب شعر عرب را پس از پانزده سده به دوران مدرن آورد و از این نظر بدان گوهر و ساختاری تازه بخشید تا به گفته ی احسان عباس ،منتقد شعر عرب : در حالی که الملائکه و السیاب سنگی در آب انداختند و به انعکاس آن راضی بودند،البیاتی جریان آب را عوض کرد تا دانه های گوناگون را تغذیه و آبیاری کند.او به شاعران جهان و از جمله پابلو نرودا عشق می ورزید 

-ف.س.-

الابداع هو الحب 

و الحب هو الموت 

و الابداع / الحب/ الموت : ولا ده 

فلماذا مات،اذن ، نرودا ، حکمت ؟

و لماذا آخر ورده 

فی شرفه بیتی احترقت ؟

و لماذا نجمه حبی عقلت؟

:

آفرینش عشق است 

عشق است مرگ 

آفرینش/عشق/مرگ: زادن 

پس چرا پابلو نرودا و نازم حکمت می میرند؟

چرا آخرین سرخگل 

در دریچه ی خانه ام سوخت؟

و چرا ستاره ی عشق من ناپدید شد ؟

از کتاب:حب و موت و نفی /عشق و مرگ و تبعید ٢٠٠٤ 

THE BIRTH

creativity is love

Love is death 

Creativity/love/death:a birth

Why did Neruda and Hikmet die then?

Why is the last rose

In the window of my house burned?

And why has the star of my love

vanished

ABD ELWAHAB AL BAYATI

...